Actueel

Hartverwarmende getuigenis

Onze oproep om via Piantro de uitbreiding van de middelbare steinerscholen te ondersteunen leverde niet alleen hoopgevende eerste donaties op, maar ook heel wat hartverwarmende reacties. Eén ervan vonden we zo bijzonder dat we ze graag – met toestemming van de afzender – met jullie willen delen.

Vaderdag, 19 maart 2017.

Goede Vrienden,

De Februaribrief heeft me zeer verblijd. Groei en bloei mogen meemaken, op 85 j., van de projecten waar ik al sinds de jaren ’60 van droom! Jazeker, al van toen gooi ik de gedachte aan degelijk ambachtenonderwijs de ether in! In de vaste overtuiging dat het ZAL LUKKEN.

Ondertussen daadwerkelijk geholpen waar ik kon (lezingen, cursussen, individuele info, centjes). Nooit rijk geweest: moeten vluchten uit Kongo, met onze 4 bloeikes, doch totaal berooid en zonder broodwinning. Vanaf 1964 liepen onze 3 meisjes school in de Charlottalei (Koentje, gehandicapt, was zeer goed in de St.-Jozefschool van de Luchtbal). Voor mijn man 12 stielen en 13 ongelukken, tot we onze eigen Volkshogeschool stichtten, en in binnen- en buitenland den volke onderrichtten in de Natuurgeneeswijzen – we hadden 36 onderwerpen om over te spreken – o.a. de Vrijeschoolpedagogie en alle andere Steineronderwerpen. Raad en DAAD haalden de mensen bij ons, doch, gezien we ze pas over de vloer kregen als hun centjes op waren aan de reguliere geneeskunde, was er voor ons niet veel meer over. Doch we kregen de afdankertjes van de familie en bio-groenten uit de ouderlijke tuin – en hadden alzo toch de kans nog vele initiatieven te steunen.

Post Griet Boris27032017 kopie-1

We zijn zo dankbaar dat onze 3 meisjes de Steinerschool kunnen beleven hebben – tot in Den Haag toe. Onze oudste, nu 61 j., is er nu lerares, net als haar man. Ik zie ze na hun pensionering nog naar Zuid-Afrika of Australië trekken om een nieuwe school te helpen opstarten, zoals we nog meegemaakt hebben met dhr. en mevr. Van Bommelen! Sinds mijn man 11 jaar geleden overleed  moet ik voorzichtig aan doen met de centjes – doch ik heb toch weer iets gestort, in de hoop dat dit een aantrekkingseffect teweeg brengt. Spreuk van mijn vader: “Stuur ons Gabrielleke met hout het bos in, en ze komt met goud terug”.

Doe zo voort met jullie werk – ik geloof nog steeds in de kracht van het gebed, het durven dromen, het toesturen van positieve gedachten, het vragen naar de juiste inspiratie, en het op jullie weg krijgen van de geschiktste mensen.

Van harte het allerbeste!